ἐατέος
ἐατέος, to be suffered
- to be suffered, E. Ph. 1210: c. inf., ἐατέος ἐστὶ φεύγειν Hdt. 8.108, cf. Pl. R. 401b.
- 2 ἐατέον one must suffer, E. HF 173, etc.
- II to be let alone or given up, ἐ. ὁ πλοῦτος Id. Hel. 905, cf. Ph. 1.564.
- 2 τὴν πόλιν ἐατέον τῆς κατοικίσεως we must let it alone as to foundation, Pl. Lg. 969c; one must dismiss from oneʼs mind, Id. Grg. 512e; one must omit, Str. 2.5.18.
1 que debe ser permitido c. inf.
(τὸν Πέρσην) ἐατέον ὦν εἶναι φεύγειν
así que (al ejército persa) debía permitírsele huirοὐκ ἐατέος παρ' ἡμῖν δημιουργεῖν
ὧν οὐδὲν ἐατέον οὕτως ἔχειν
οὐκ ἐατέος ... νόμος κύριος νυνὶ γενέσθαι
οὗτοι ... ἐατέοι ἐνταυθοῖ εἶναι, οὗπερ μένειν ἐθέλουσιν
τὰ μὲν τοιαῦτα ἐατέα
2 que debe ser dejado aparte, abandonado
ἐ. δ' ὁ πλοῦτος ἄδικός τις ὤν
(ὅρα) μὴ ... τὸ ζῆν ὁποσονδὴ χρόνον, τόν γε ὡς ἀληθῶς ἄνδρα ἐατέον ἐστίν
(mira) que el vivir mucho o poco, al menos para un hombre de verdad, sea dejado de lado, e.e., no sea lo más importante para ese hombreοἱ ... (τὴν κρᾶσιν) τῇ παραθέσει διδόντες ... ἐατέοι
ἐατέ'
déjalo
• que se debe dejar reposar
ἀνήθου σπέρμα ... ἐατέον εἰς οἶνον
1. die toegelaten moet worden:
2. die (achterwege) gelaten moet worden:
- 1to be suffered, Hdt., Eur.
- 2ἐατέον, one must suffer, Eur., Plat.