ἐάρτερος
ἐάρτερος, α, ον, poet. for ἐαρινός, Nic. Th. 380.
1 primaveral
πρόσθε βοῆς κόκκυγος ἐαρτέρου
antes del canto primaveral del cuco
• fig. dulce, suave Hsch.
2
ἐάρτερα· πυκνά. χρόνια
ἐάρτερος, α, ον, c. ἐαρινός, Nic. Th. 380.
ἐάρτερος, poet. = ἐαρινός, Nic. Th. 380.