ἐγγελάω
ἐγγελάω, to laugh at, mock
ἐγγελ-άω, fut. -άσομαι [ᾰ],
- laugh at, mock, τοῖς ποιουμένοις S. El. 277, cf. E. Med. 1355; in tmesi, γέλωτʼ ἐν σοὶ γελῶ S. Ant. 551 codd.; κατά τινος Id. OC 1339: without dat. expressed, Id. El. 807, E. Med. 1362; εἴς τινα Herod. 1.77:—Pass., Luc. Ind. 15.
- II laugh in or among, αὔρα ἐγγελῶσα κύμασιν Sosicr. 2.
1 reírse, mofarse, burlarse de c. dat.
τοῖς ποιουμένοις
ἐμοί
λόγῳ
τοῖς ἐμοῖσιν ... πήμασι
πελάγους δαίμοσιν
καθ' ἡμῶν
εἰς Μάνδριν
κακὸν οἶτον ἀλύξας
• en v. pas.
ἱκανῶς γὰρ ἐγγεγέλασαι
2 sonreír fig.
λεπτὴ ... ἐγγελῶσα αὖρα κύμασιν
ἐγ·γελάω-ῶ (seul. prés. et ao.)
1 se jouer, se railler, abs. Soph. El. 807, etc. ; avec un rég. ἐγγ. τινι, Att. Eur. Med. 1355, etc. ; κατά τινος, Soph. O.C. 1339, de qqn ||
2 se réjouir de, dat. Soph. El. 277 ||
3 fig. se jouer sur (les flots), dat. Sosicr. com. (Ath. 474a).
Étym. ἐν, γ.
ἐγγελάω, (γελάω) verlachen, verspotten ; absolut, Soph. El. 807 ; Eur. Med. 1362 ; τινί, Soph. El. 277 ; Mel. 36 (XII.23); κατά τινος, Soph. O.C. 1339 ; übertr., Sosicrates bei Ath. XI.474a, λεπτὴ δὲ κυρτοῖς ἐγγελῶσα κύμασιν αὔρα, sanft hineinrauschend ; s. γελάω.
ἐγγελάω
fut. άσομαι
- to laugh at, mock, Lat. irridere, τινί Soph., Eur.; κατά τινος Soph.