ἐγερσίγελως
ἐγερσῐ-γελως, ωτος, ὁ, ἡ,
- laughter-stirring, AP 11.60 (Paul.Sil.); Ἀφροδίτη Orph. Fr. 183.
que despierta la risa o la sonrisa
Ἀφροδίτη
Λυαῖος
ἐγερσί·γελως, gén. ωτος (ὁ, ἡ) [ῐ] qui excite le rire, Anth. 11, 60.
Étym. ἐγείρω, γέλως.
ἐγερσίγελως, Λυαῖος, Lachen erregend, Paul.Sil. 40 (XI.60).
ἐγερσίγελως
- laughter-stirring, Anth.