ἐγερτήριον
ἐγερτήριον, excitement
ἐγερ-τήριον, τό,
- excitement, Ael. VH 2.44: pl., -τήρια δρόμου, of the ears of a hare, Id. NA 13.14.
ἐγερτήριον, ου (τὸ) moyen d’exciter, stimulant, El. N.A. 13, 14 ; V.H. 2, 44.
Étym. ἐγείρω.
ἐγερτήριον, τό, das Anreizungsmittel ; Ael. V.H. 2.44, N.A. 13.14 ; B.A. p. 13.14.