ἐγκαθείργω

1 encerrar, aprisionar τὴν γυναῖκα ... ἐγκαθείρξας I.BI 1.54, ἐκέλευσε δήσαντας αὐτὸν ἐγκαθεῖρξαί τινι οἰκήματι σκοτεινῷ X.Eph.2.6.5, τοὺς δυσμενεῖς Agath.l.c., ἐν τοῖς σπηλαίοις τῶν πετρῶν ἑαυτοὺς ἐγκαθείρξαντες Pall.H.Laus.58.1, en v. pas. ἀκοντίσαι τοὺς ἐγκαθειργμένους I.AI 17.178, αἰκισμοῖς πολλοῖς ... ἡμᾶς κατέστησεν ... ἐγκαθειργμένους PMasp.2.2.6 (VI d.C.)

• en v. pas., c. suj. de cosa o abstr. quedar encerrado o atrapado dentro πνεῦμα δὲ ἐγκατειρχθὲν τὰ πάντα σείσῃ Aret.SA 1.5.7, πῦρ ... ἐν τῇσι κοιλίῃσι ἀμφοῖν ἐγκαθειργμένον Aret.SA 2.8.5, del alma dentro del cuerpo: ὅ τι θεοειδέστατον ... ἐγκαθειργμένον Gr.Thaum.Pan.Or.2.33, εἰς ἄτιμα ... σκηνώματα Corp.Herm.Fr.l.c., τὴν ψυχὴν ἔχων ... ἐγκαθειργμένην en el cuerpo, Iul.Or.7.206b.

2 constreñir, contener φορβειᾷ ... τοῦ πνεύματος τὸ ῥαγδαῖον ἐγκαθεῖρξε Plu.2.456c, τοῖς αἰσθητοῖς τὸν νοῦν ἐγκαθείρξαντες limitando la conciencia a (el testimonio de) los sentidos Thdt.M.83.560B.