ἐμβολιμαῖος
ἐμβολ-ῐμαῖος, α, ον,
- = sq. [ἐμβόλιμος], Aus. Ecl. 16.
intercalar, dies embolimaeus Aus.108.
ἐμβολιμαῖος [ῐ] (seul. lat. gén. embolimæi) adj. m. intercalaire, Auson. Eclog. de rat. dier. 12.
Étym. ἐμβόλιμος.
ἐμβολιμαῖος, ον, zum Einschalten gehörig, Auson. ecl. de rat. dier. 12.