ἐντιμότης
ἐντιμότης, honour, rank
ἐντῑμ-ότης, ητος, ἡ,
- honour, rank, Arist. Rh. 1390b19.
honor, distinción
ἡ δ' εὐγένεια ἐ. προγόνων ἐστίν
ἐντιμότης, ητος (ἡ) [ῑ] valeur, mérite, Arstt. Rhet. 2, 15, 2.
Étym. ἔντιμος.
ἐντιμότης, [ῑ], ητος, ἡ, Ehre, Wert ; Arist. rhet. 2.15 ; Schol. Aesch. Pers. 4.