ἐξευρετέος
ἐξευρετέος, to be discovered
ἐξευρ-ετέος, α, ον,
- to be discovered, νοῦς Ar. Nu. 728 (v.l. for εὑρητέος).
- II ἐξευρετέον αὐτοῖς they must find out, Pl. R. 380a.
ἐξευρετέος, α, ον, vb. d’ἐξευρίσκω, Ar. Nub. 728 ; Plat. Rsp. 380a.
ἐξευρετέος, α, ον
from ἐξευρίσκω
verb. adj.
- Ito be discovered, Ar.
- IIἐξευρετέον, one must find out, Plat.