ἐξηττάομαι
ἐξηττάομαι,
- strengthd. for ἡττάομαι, τῆς σπουδῆς Plu. Alex. 14; διαβολῶν Arr. An. 7.12.5; ὑπὸ κακοῦ ib. 4.9.1; ὑπὸ λόγου Ph. 1.179.
ἐξ·ηττάομαι-ῶμαι, être inférieur à, être vaincu par, gén. Plut. Alex. 14 ; Arr. An. 7, 12, 9.
ἐξηττάομαι, verstärktes ἡττάομαι, τινός, von Jemandem, Plut. Alex. 14 ; Arr. An. 7.12.9 u. a.Sp.