ἐπανέρομαι
ἐπανέρομαι, to question again and again
ἐπαν-έρομαι, v. ἐπανείρομαι.
ἐπ·ανέρομαι (seul. f. -ερήσομαι, ao. 2 ἐπανηρόμην, d’où sbj. ἐπανέρωμαι, inf. ἐπανερέσθαι) interroger de nouveau : τινα, Ar. Ran. 435, qqn ; τινά τι, Eschl. Pers. 972 ; Plat. Prot. 329a, qqn sur qqe ch. ; τὸν θεὸν εἰ, Thc. 1, 25, demander de nouveau au dieu si ||
➳ Ion. ἐπανείρομαι, Hpc. Progn. 37. Ao. poét. dor. ἐπανερόμαν [μᾱ] Eschl. l. c.
ἐπανέρομαι, (ἔρομαι), ion. ἐπανείρομαι (s. oben), im att. nur aor. ἐπανηρόμην, ἐπανερέσθαι, wieder befragen ; τάδε σʼ ἐπανέρωμαι Aesch. Pers. 934 ; μηδʼ αὖθις ἐπανέρῃ με Ar. Ran. 435 ; Lys. 512 ; Plat. Prot. 318c ; τινά τι, 329a u. A. – Fut. ἐπανερήσομαι, Phryn. B.A. 11.15. Vgl. ἐπανερωτάω.
ἐπανέρομαι
Ionic -ανείρομαι
- 1Mid., to question again and again, Hdt.:—Attic aor2 ἐπανηρόμην Aesch., Ar.; τὸν θεὸν ἐπανήροντο εἰ . . Thuc.
- 2to ask again, ἐπ. τινά τι Plat.