ἔπανδρος

ἔπανδρ-ος, ον, (ἀνήρ)

• manly, Demad. 37, Phld. Ir. p.65 W., Vett.Val. 14.24, al.; πρᾶξις D.S. 4.50; ἐργασία IG 4.951 (i B.C.); τὸ ἔ. masculine spirit, Corn. ND 20; ἔργα Hierocl. p.63 A. (Comp.). Adv. -δρως S.E. M. 11.107; ἀγωνίσασθαι CIG 4239 (Tlos), cf. SIG 709.6 (Cherson., ii B.C.).

ἔπανδρος, mannhaft, einem Manne geziemend, πρᾶξις DS. 4.50 ; μουσική Sext.Emp. adv.mus. 15 ; von einem Manne, ἔπ. καὶ ἀρρενουργός Nicomach. in Phot. bibl. p. 144.15 ; – τὸ ἔπανδρον, männliches Wesen, Palaeph.
• Adv ., ἐπ. ἀγωνίζεσθαι Sext.Emp. adv.eth. 107.