ἐπανθέω
ἐπανθέω, to bloom, be in flower
ἐπανθ-έω,
- bloom, be in flower, Theoc. 5.131, LXX Jb. 14.7.
- II metaph., of any thing that forms on the surface, ἅλμην ἐπανθέουσαν [τοῖσι ὄρεσι] Hdt. 2.12, cf. Str. 11.13.2; χνοῦς ὥσπερ μήλοισιν ἐπήνθει Ar. Nu. 978; τὸ τρυφερὸν . . ἐπὶ τοῖς μήλοις ἐπανθεῖ Id. Ec. 903; τὴν ἐπανθοῦσαν τρίχα ib. 13; also of hair turning grey, κύκνου . . πολιώτεραι δὴ αἵδʼ ἐπανθοῦσιν τρίχες Id. V. 1065, cf. X. Cyn. 4.8.
- 2 generally, to be upon the surface, τρηχύτης ἐπήνθει Hp. Epid. 7.43; ἐμοὶ . . ἐπάνθεεν ἁδύ τι κάλλος Theoc. 20.21; ἐπὶ σμικρῷ ἰκτέρῳ ἡ χροιὴ μέζων ἐπανθέει Aret. SD 1.15.
- b abs., show itself, appear plainly, τοὐπιχώριον ἐπανθεῖ Ar. Nu. 1174; ὅπερ . . παισὶ καὶ θηρίοις . . σύμφυτον ἐπανθεῖ Pl. Lg. 710a; τῷ Ἰσοκράτει πολλαὶ χάριτες ἐπήνθουν D.H. Comp. 19; πᾶσιν ἐπανθεῖ . . ἡ χάρις Luc. Im. 9, cf. Hist.Conscr. 55; τῷ προσώπῳ τὸ θηριῶδες ἐ. Callistr. Stat. 12; τὰ -οῦντα τῇ αἰσθήσει τῶν ζῴων θελκτήρια ib. 7.
- III to be bright, πτερίσκοις πορφυροῖς ἐπανθούντων Babr. 118.5.
ἐπ·ανθέω-ῶ (impf. ἐπήνθουν, ao. ἐπήνθησα)
1 fleurir en dessus ou au dehors, d’où fleurir, Thcr. Idyl. 5, 131 ; fig. en parl. de la beauté qui s’épanouit, de la grâce qui rayonne au dehors, Thcr. Idyl. 20, 21 ; Luc. Im. 7 ||
2 p. anal. en parl. de tout ce qui pousse ou se forme à la surface d’un corps (bouton, rougeur sur la peau, efflorescence sur le visage, Hpc. 1221g ; dépôt de matières salines sur le sol de certaines régions, Hdt. 2, 12) ; p. anal. en parl. de cheveux grisonnants, Ar. Vesp. 1065 ||
3 en gén. se montrer sur ou dans, Plat. Leg. 710a ||
➳ Impf. 3 sg. poét. ἐπάνθεεν, Thcr. Idyl. 20, 21.
1. opbloeien:
2. een laag vormen (op):
ἐπανθέω, darauf blühen, aufsprossen, πολλὸς δὲ καὶ ἃς ῥοδόκισσος ἐπανθεῖ Theocr. 5.131 ; von Allem, was sich auf der Oberfläche eines Körpers zeigt, τοῖς μήλοισιν ἐπήνθει χνοῦς Ar. Nub. 798 ; Eccl. 903 ; von den Haaren, 13, Vesp. 1065 ; von roter Gesichtsfarbe, Luc. imag. 7 u. a.Sp.; τοῖς οὔρεσι ἐπανθοῦσα ἅλμη Her. 2.12, das sich oben ansetzt. Auch übertr., ὅπερ εὐθὺς παισὶ καὶ θηρίοις ἐπανθεῖ ξύμφυτον, was sich an ihnen zeigt, Plat. Legg. IV.710a ; τοὐπιχώριον ἐπανθεῖ Ar. Nub. 1174, eigtl. das Heimische (das bei uns übliche Trotzwort : was sagst du ?) blüht an dir, man sieht dirʼs an, daß du es oft gebrauchst ; so bei den späteren atticisierenden Schriftstellern, einen Ueberfluß an Etwas haben, strotzen wovon, sichtbar sein an Etwas, τὸ σαφὲς ἐπανθείτω τῇ λέξει Luc. hist.conscr. 55 ; χάρις ἐπανθεῖ Dion.Hal. C.V. 19 ; Luc. Philostr. u. a.Sp.; seltener von häßlichen Dingen, Callistr. Vgl. ἐπενήνοθε.
ἐπανθέω
fut. ήσω
- Ito bloom, be in flower, Theocr.
- IImetaph. of any thing that forms on the surface, as a salt crust, Hdt.; the down on fruit, Ar., etc.: generally, to be upon the surface, shew itself, appear plainly, Ar.
- IIIto be bright, Babr.