ἐπεισπίπτω
ἐπεισπίπτω, to fall in upon
ἐπεισ-πίπτω,
- fall or burst in upon, c. dat., ναυστάθμοις E. Rh. 448; ἐ. αὐτοῖς πίνουσι X. Cyr. 7.5.27: also c. acc., ἐ. πόλιν E. HF 34: abs., τὰ ἐπεσπίπτοντα Hp. Vict. 1.10; burst in, S. OC 915, E. Hec. 1042, J. BJ 6.9.4.
- 2 fall upon, βρονταὶ καὶ πρηστῆρές τινι ἐπεσπίπτουσι Hdt. 7.42.
- 3 metaph., ἐπεισπίπτει οἰκοτριβὴς δαπάνη Critias 6.14.
ἐπ·εισπίπτω, f. -εισπεσοῦμαι :
1 tomber l’un après l’autre ou à coups redoublés sur, dat. Xén. Cyr. 7, 5, 27 ; Eur. Rhes. 448 ; en parl. de la foudre, Hdt. 7, 42 ||
2 p. suite, faire irruption dans, acc. Eur. H.f. 34 ; ou sans acc. Soph. O.C. 915 ||
➳ Ion. ἐπεσπίπτω, Hdt. l. c.
ἐπεισπίπτω, (πίπτω), noch dazu hineinfallen, einbrechen, βρονταὶ καὶ πρηστῆρες Her. 7.42 ; von Menschen, eindringen, Soph. O.C. 919 ; Eur. u. A.; αὐτοῖς πίνουσι, überfallen, Xen. Cyr. 7.5.27, wie ναυσταθμοῖς Eur. Rhes. 448 ; aber auch τὴν πόλιν, Herc.Fur. 34.
ἐπεισπίπτω
fut. -πεσοῦμαι
- 1to fall in upon, c. dat., Eur., Xen.; c. acc., Eur.:—absol. to burst in, Soph.
- 2to fall upon, of lightning, Hdt.