ἐπεισόδιος
ἐπεισόδιος, coming in besides, adventitious
ἐπεισόδ-ιος, ον,
- coming in besides, adventitious, σύμφυτον . ., οὐκ ἐ. Plu. Virt.mor. 2.451c, cf. Gen.Socr. 584e; ἐ. ἀκροάματα Id. Luc. 40; ἐπιθυμίαι Id. Cat.Ma. 18; φύκους ἄνθος ἐ. AP 5.18 (Rufin.).
- II ἐπεισόδιον, τό, addition for the purpose of giving pleasure, Plu. QConv. 2.629c, 710d; ἐ. γαστρός, of dessert, AP 6.232.6 (Crin. (?)).
- 2 in Poetry, parenthetic addition, episode:
- a in Ep. poems, as the Catalogue in the Iliad, Arist. Po. 1459a36.
- b in Tragedy, the portions of dialogue between two choric songs, ib. 1452b20: then of all underplots or parenthetic narratives in poetry, which might themselves form distinct wholes, ib. 1451b34; also in prose speeches, etc., D.H. Comp. 19, Isoc. 4, Th. 7.
- c in Comedy, interlude, intermezzo, Metag. 14.
- 3 metaph., ἐπεισόδια τύχης Plb. 2.35.5; ὅτι μὴ ἐ. τὸ σὸν τῷ παντί Plot. 3.3.3.
ἐπεισόδιος, ος, ον :
I introduit en sus, amené comme accessoire, d’où étranger au sujet, épisodique, Plut. M. 451b, 584e, etc. ||
II subst. τὸ ἐπεισόδιον :
1 accessoire, hors d’œuvre, Plut. M. 629c, 710d ; ἐπ. γαστρός, Anth. 6, 232, le dessert ||
2 particul. t. de rhét. épisode, originairement partie du drame entre deux entrées (εἴσοδοι) du chœur, c. à d. le dialogue, Arstt. Poet. 12, 5 ; postér. toute digression, incident, épisode, Arstt. Poet. 12, 5 ; DH. Comp. 19 ; fig. ἐπ. τῆς τύχης, Pol. 2, 35, 5, incidents de la fortune.
Étym. ἐπείσοδος.
ἐπεισόδιος, noch dazu hineinkommend, was nicht wesentlich zur Sache gehört, sondern bes. zur Ergötzung hinzukommt ; so sagt Plut. Symp. 2 proœm. τὰ δὲ ἐπεισόδια γέγονεν ἡδονῆς ἕνεκεν, χρείας μὴ συναγομένης, ὥσπερ ἀκροάματα καὶ θεάματα καὶ γελωτοποιός τις ; ἀκροάματα ἐπεισόδια Lucull. 40 ; ἐπεισόδιοι καὶ περιτταὶ ἐπιθυμίαι gen. Socr. 15 ; σύμφυτον ἔχει τὴν τοῦ πάθους ἀρχὴν οὐκ ἐπεισόδιον ἀλλὰ ἀναγκαίαν οὖσαν de virt. mor. 12 ; so heißt der Nachtisch bei Crinag. 6 (VI.232) δαψιλῆ γαστρὸς ἐπεισόδια ; die Schminke φύκους ἄνθος ἐπεισόδιον Rufin. 14 (V.19). Bes. sind ἐπεισόδια in der alten Tragödie, wo ursprünglich der Chor die Hauptsache war, die zwischen den Chorgesängen eingeschalteten Handlungen, der Dialog, Arist. poet. 12 ; übh. alle Nebenhandlungen im Epos u. Drama, die ein kleineres Ganzes für sich bilden, die Episode, vgl. B.A. 253. Eben so in der Geschichte oder in Reden, Dion.Hal.; ἐπ. τῆς τύχης, Spiel des Schicksals, Pol. 2.35.5. – Bei Sp. auch was sich auf den Einzug bezieht.
ἐπεισόδιος
ἐπ-εισόδιος, ον
- Icoming in besides, adventitious, Plut.
- IIas Subst., an addition, episode, Anth. from ἐπείσοδος