ἐπεξαμαρτάνω
ἐπεξαμαρτάνω, to err yet more, one must err yet more
ἐπεξ-ᾰμαρτάνω,
- sin or err yet more, D.H. 2.35; δύο ἕτερα Ph. 2.346; εἴς τινα against one, J. AJ 14.16.4.
ἐπ·εξαμαρτάνω [ᾰμ] commettre une nouvelle faute ou une faute plus grave, DH. 2, 35 ; Phil. 2, 346 ; Jos. A.J. 14, 16, 4.
ἐπεξαμαρτάνω, (ἀμαρτάνω), noch dazu, noch mehr fehlen, Dion.Hal. 2.35 u. a.Sp.; adj. verb. ἐπεξαμαρτητέον, Dem. 22.6.
ἐπεξαμαρτάνω
fut. ήσομαι
- to err yet more, one must err yet more, Dem.