ἐπεσσυμένως
ἐπεσσυμένως, violently
ἐπεσσῠμένως, Adv., (ἐπισεύομαι)
- violently, v.l. in Q.S. 3.443.
- 2 hastily, promptly, Aret. CA 2.3.
ἐπεσσυμένως [ῠ] adv. avec impétuosité, Arét. p. 100 ; Q. Sm. 3, 443.
ἐπεσσυμένως, mit Heftigkeit, Qu.Sm. 3.443 ; Tzetz.