ἐπετειόφυλλος
ἐπετειόφυλλος, deciduous
ἐπετειό-φυλλος, ον,
- deciduous, Thphr. HP 7.11.3.
ἐπετειό·φυλλος, ος, ον, qui renouvelle son feuillage tous les ans, Th. H.P. 7, 11, 3.
Étym. ἐπέτειος, φύλλον.
ἐπετειόφυλλος, jährlich (frisches) Laub treibend, Theophr.