ἑπέτας
ἑπέτας, companion
ἑπέτας, v. *ἑπέτης.
ἑπέτας
- 1companion met. ὅταν τις ἀρετᾷ κεκραμένον αὐτὸν (= πλούτον) ἀνάγῃ πολύφιλον ἑπέταν P. 5.4