ἐπιβλαβής
ἐπιβλαβής, hurtful
ἐπιβλᾰβής, ές,
- hurtful, Aret. CD 1.2; τῇ ψυχῇ Hierocl. in CA 13 p.448 M.; τὸ ἐ. Procl. Par.Ptol. 166. Adv. -βῶς Poll. 5.135.
ἐπι·βλαβής, ής, ές [ᾰ] nuisible, Clém. Pæd. 2, p. 163 ; Arét. Cur. m. diut. 1, 2.
ἐπιβλαβής, ές, schädlich, Schol. Il. 5.880 u. Sp.
• Adv ., Poll. 5.135.
• Adv ., Poll. 5.135.