ἐπιβλητικός
ἐπιβλητικός, apprehending directly
ἐπι-βλητικός, ή, όν,
- apprehending directly (v. ἐπιβολή 1.2b), τρόπος Epicur. Nat. 28.6; νοήσεις Iamb. Protr. 4; quick to apprehend, τοῦ ἀληθοῦς Alex.Aphr. in Top. 584.13, cf. Herm. in Phdr. p.113 A. Adv. -κῶς by direct apprehension, Epicur. Ep. 1 p.12 U., Phlp. in de An. 547.9, Id. in APο. 332.14.
- II Adv. -κῶς, gloss on ἐπιβλήδην, Sch. A.R. 2.80.
ἐπιβλητικός, ή, όν, qui applique son esprit à, Jambl. Protr. 4, p. 44.
Étym. ἐπιβάλλω.
ἐπιβλητικός, ή, όν, sich worauf werfend, mit den Gedanken, Sp.
• Adv ., DL. 10.50 ; Schol. Ap.Rh. 2.80 erkl. damit ἐπιβλήδην.
• Adv ., DL. 10.50 ; Schol. Ap.Rh. 2.80 erkl. damit ἐπιβλήδην.