ἐπιδιορθωτικός
ἐπιδιορθωτικός, corrective
ἐπιδιορθ-ωτικός, ή, όν,
- corrective, Hermog. Id. 2.4, Alex.Aphr. in Top. 454.3. Adv. -κῶς Sch. Ar. Pl. 493.
ἐπιδιορθωτικός, ή, όν, qui sert à corriger, Hermog.
Étym. ἐπιδιορθόω.
ἐπιδιορθωτικός, ή, όν, hinterher verbessernd, Hermog.
• Adv ., Schol. Ar. Plut. 493.
• Adv ., Schol. Ar. Plut. 493.