ἐπιδικάσιμος
ἐπιδικάσιμος, to be claimed as one’s right
ἐπιδῐκ-άσιμος [ᾰ], ον,
- to be claimed as oneʼs right, J. AJ 4.2.4; much sought for, Luc. Somn. 9.
ἐπιδικάσιμος, ος, ον [ῐᾰ]
1 réclamé comme un droit, Jos. A.J. 4, 2, 4 ||
2 que l’on réclame, que l’on invoque, d’où secourable, Luc. Somn. 9.
Étym. ἐπιδικάζω.
ἐπιδικάσιμος, τινί, der Jemandes Sache vor Gericht führen kann, zur Unterstützung der Rechtsansprüche dienlich, Luc. somn. 9 ; τινί, von Jem. beansprucht, Jos.