ἐπικήριος
ἐπικήριος, ον, = sq., Heraclit. ap. Luc. Vit.Auct. 14.
ἐπι·κήριος, ος, ον, c. le suiv. Héraclite éph. (Luc. V. auct. 14).
ἐπικήριος, = ἐπίκηρος, Heraclit. bei Luc. vit.auct. 14.
ἐπικήριος, ον
= ἐπίκηρος., Heraclit. ap. Luc.