ἐπικεύθω
ἐπικεύθω, to conceal, hide
ἐπικεύθω,
- conceal, hide, always with a neg., ἐρέω ἔπος οὐδʼ ἐπικεύσω Il. 5.816; πρόφρων ὑποθήσομαι οὐδʼ ἐπικεύσω Od. 5.143; εἰπέ μοι . . νημερτέα μηδʼ ἐπικεύσῃς 15.263; μῦθον δέ τοι οὐκ ἐπικεύσω 4.744, cf. 17.141: and in A. Ag. 800 (anap.), c. acc., οὔ σʼ ἐπικεύσω I will not hide it from thee, cf. A.R. 3.332.
ἐπι·κεύθω, cacher, dissimuler, acc. d’ord. avec nég. : οὐδ’ ἐπικεύσω, Il. 5, 816 ; Od. 5, 143, etc. et je ne cacherai pas (la vérité); τινά, Eschl. Ag. 800 ; cf. A. Rh. 3, 332, cacher qqe ch. à qqn, devant qqn.
ἐπικεύθω, verbergen, verhehlen ; μηδʼ ἐπικεύσῃς Od. 15.263, οὐδʼ ἐπικεύσω 5.143 ; μῦθον 4.744 ; τῶν οὐδέν τοι ἐγὼ κρύψω ἔπος οὐδʼ ἐπικεύσω 17.141 ; τινά, vor Jemandem, οὐ γάρ σʼ ἐπικεύσω Aesch. Ag. 774, wie Ap.Rh. 3.332.
ἐπικεύθω
[ἐπι- 5.]
Fut. ἐπικεύσω Il. 5.816, Il. 10.115: Od. 4.350, 744, Od. 5.143, Od. 14.467, Od. 17.141, 154, Od. 19.269, Od. 23.265.
2 sing. aor. subj. ἐπικεύσῃς Od. 15.263.
- 1
To withhold (speech) Il. 5.816: Od. 4.350 = Od. 17.141, Od. 4.744, Od. 16.168, Od. 18.171.
- 2
Absol., to conceal one’s thoughts or knowledge, withhold speech Il. 10.115: Od. 5.143, Od. 14.467, Od. 15.263, Od. 17.154, Od. 19.269, Od. 23.265.
- 1
ἐπικεύθω , fut. -σω, aor. subj. ἐπικεύσῃς: conceal, always w. neg., Od. 14.467, Od. 4.744, Il. 5.816.
ἐπικεύθω
fut. σω
- to conceal, hide, Hom.