ἐσήλατο
ἐσήλατο, v. εἰσάλλομαι.
ἐσήλατο, Hom. Il. 16.558, von den Alten verschieden aufgefaßt, s. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 307.
ἐσήλατο
3 sing. aor. ἐσάλλομαι.
ἐσήλατο : see εἰσάλλομαι.
3 sing. aor. ἐσάλλομαι.