ἐφύπερθε

ἐφύπερθε [ῠ], before a vowel -θεν, Adv.

• above, atop, στορέσαι ἐ. Il. 24.645, cf. 9.213; κεφαλή τʼ ἐ. τε χαῖται Od. 4.150, cf. Il. 14.184; from above, Od. 9.383, Theoc. 23.59: c. gen., Simon. 183.7: Geog., above, c. gen., A.R. 2.393.

ἐφύπερθε, u. ἐφύπερθεν, von oben her, darüber hin ; ἐγὼ δʼ ἐφύπερθεν ἀερθεὶς δίνεον Od. 9.383 ; στορέσαι τʼ ἐφύπερθε τάπητας Il. 24.645 ; οὐρανοῦ Pind. frg. 226, 227, wie ὑδάτων ἐφύπερθεν ἅλατο Theocr. 23.59 ; a. sp.D. Auch von der geographischen Lage, Φιλύρων δʼ ἐφ. ἔασι μάκρωνες Ap.Rh. 2.396.

ἐφύπερθε

[ἐφ-, ἐπι- 1 + ὕπερθε.]

• • 1

    On or upon something, thereon: στορέσαι ἐ. τάπητας Il. 24.645: = Od. 4.298 = Od. 7.337. Cf. Il. 9.213: Od. 9.383, Od. 17.210.

  • 2

    Above: κρηδέμνῳ ἐ. καλύψατο Il. 14.184. Cf. Od. 4.150, Od. 5.232.

ἐφύπερθε , ἐφύπερθεν: above.

ἐφύπερθε

• above, atop, above, Hom.:— from above, Od.:—c. gen., Theocr.