ἑνίζω
ἑνίζω, to be a partisan of the One
- to be a partisan of the One, i.e. teach a monistic doctrine, Arist. Metaph. 986b21, Procl. in Prm. p.597 S.
- II treat as a unity, τι τῇ διανοίᾳ Plot. 6.9.6:—Pass., ὡς μονὰς καὶ σημεῖον -ίζεται ibid.
- III unite, ἑαυτὸν τῷ ἐραστῷ Procl. in Alc. p.33 C.; unify, τὰς ἐμφύτους ἐννοίας Porph. Marc. 10; τὰ ὄντα Procl. Inst. 13:—Pass., Porph. Sent. 11; πλῆθος -ιζόμενον reduced to unity, ib. 36; τὸ -ιζόμενον, opp. τὸ ἑνίζον, Dam. Pr. 13.
- IV Med., concentrate, Hero *Deff. 136.25.
I intr.
1 en v. act. ser partidario del Uno, proponer una doctrina monística
ἡ θεωρία ἡ ἑνίζουσα
2 en v. med. unirse
ὁ δὲ νοῦς ... ἑνίζεται πρὸς αὐτὸ (τὸ νοητὸν) ταῖς νοεραῖς ... ἐνεργείαις
αἱ ἀσώματοι ὑποστάσεις ... ἑνίζονται
τὸ δὲ πλῆθος ἑνιζόμενον
II tr.
1 considerar como una unidad
ὅταν αὐτὸν (ἢ νοῦν ἢ θεὸν) ἑνίσῃς τῇ διανοίᾳ
ὡς μονὰς καὶ σημεῖον ἑνίζεται
2 unir
ὁ θεῖος ἔρως ... ἑαυτὸν ἑνίζων τῷ ἐραστῷ
• unificar
ἁπλότητας ἀκροτήτων ἑνίσασα
mónada que habiendo unificado las unidades de máximas sublimidades dicho de Diosσυνάγοις δ' ἂν καὶ ἑνίζοις τὰς ἐμφύτους ἐννοίας
ἑνίζων ... τὰ ὄντα
τὸ ἑνιζόμενον op. τὸ ἑνίζον