ἕως

ἕως (A) ἡ, Att. form of the Ion. ἠώς (q. v.).

ἕως (B), Ep. εἵως, ἧος (v. sub fin.), Dor. ἇς, Aeol. ἆς (qq.v.), Boeot. ἇς IG 7.3303, al., and ἅως ib. 2228, 3315.

• A Relat. Particle, expressing the point of Time up to which an action goes, with reference to the end of the action, until, till; or to its continuance, while:
• • I until, till,
  • • 1 with Ind., of a fact in past time, θῦνε διὰ προμάχων, ἧος φίλον ὤλεσε θυμόν Il. 11.342, cf. Od. 5.123; ἕ. ἀπώλεσέν τε καὐτὸς ἐξαπώλετο S. Fr. 236, cf. A. Pers. 428, Pl. Chrm. 155c, etc.; for πρίν, μὴ πρότερον ἀπελθεῖν ἕως ἀποκατέστησε τὰ πράγματα D.S. 27.4: with impf. with ἄν in apodosi, of an unaccomplished action, ἡδέως ἂν Καλλικλεῖ διελεγόμην, ἕ. ἀπέδωκα I would have gone on conversing till I had . ., Pl. Grg. 506b, cf. Cra. 396c.
    • 2 ἕ. ἄν or κε with Subj. (mostly of aor.), of an event at an uncertain future time, μαχήσομαι . . ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω till I find, Il. 3.291, cf. 24.183, A. Pr. 810, etc.: ἄν is sts. omitted in Trag., ἕ. μάθῃς S. Aj. 555; ἕ. κληθῇ Id. Tr. 148; ἕ. ἀνῇ τὸ πῆμα Id. Ph. 764: so freq. in later Gr., UPZ 18.10 (ii B. C.), PGrenf. 2.38.16 (i B. C.), Ev.Marc. 14.32, Vett.Val. 68.18, etc.; ἕ. οὗ γένηται Gem. 8.32.
    • 3 ἕ. with Opt. (mostly of aor.), relating to an event future in relation to past time, ὦρσε . . Βορέην, ἧος ὃ Φαιήκεσσι . . μιγείη caused it to blow, till he should reach . ., Od. 5.386, cf. 9.376, Ar. Ra. 766, Pl. Phd. 59d; ἕως δέοι βοηθεῖν Th. 3.102, cf. Lys. 13.25: ἄν or κε is added to the Opt. (not to ἕως), if the event is represented as conditional, ἕ. κʼ ἀπὸ πάντα δοθείη till (if possible) all things should be given back, Od. 2.78; οὐκ [ἂν] ἀποκρίναιο, ἕ. ἂν σκέψαιο Pl. Phd. 101d, cf. S. Tr. 687 codd., Isoc. 17.15, IG 2(2).1328 (ii B.C.).
    • • b in orat. obliq., ἔδωκεν . . ἕ. ἀνὴρ εἶναι δοκιμασθείην D. 27.5.
      • c by assimilation to an opt. with ἄν, [λόγον] ἂν διδοίης ἕ. ἔλθοις Pl. Phd. 101d.
    • 4 c. subj. or opt., expressing purpose, in order that, Od. 4.800, 6.80, 19.367; πορεύου εἰς Διονυσιάδα . . ἕως τὸν ἐκεῖ ἐλαιῶνα ποτίσῃς PFay. 118.12 (ii A. D.); σπούδασον ἕως οὗ ἀγοράσῃ κτλ. POxy. 113.25 (ii A. D.); χρυσίον ἐδανισάμην ἕως ὅτε δυνηθῶ ἀγοράσαι ib. 130.13 (vi A. D.).
    • 5 with Inf. in orat. obliq., ἐντειλάμενος διεκπλέειν ἕ. . . ἀπικνέεσθαι Hdt. 4.42: otherwise only in later Gr., ἕ. ἐλθεῖν ἐς . . LXX Ge. 10.19, cf. PLond. 1.131r251 (i A. D.), D.H. 9.4 (v.l.), Anon. ap. Suid. s.v. ἰλυσπώμενον.
    • 6 with Advbs. of Time and Place, ἕ. ὅτε till the time when, c. ind., v.l. for ἔστε in X. Cyr. 5.1.25; ἕ. οὗ, f.l. for ἐς οὗ, Hdt. 2.143: freq. in later Gr., Gem. l.c., Ev.Matt. 1.25, etc.; ἕ. ὅτου ib. 5.25, etc.; ἕ. πότε; how long? ib. 17.17, Ev.Jo. 10.24; ἕ. τότε LXX Ne. 2.16; ἕ. ὀψέ till late, f.l.for ἐς ὀψέ, Th. 3.108; ἕ. ἄρτι 1 Ep.Jo. 2.9; ἕ. ὧδε as far as this place, Ev.Luc. 23.5.
    • • b with Preps., of Time, ἕ. πρὸς καλὸν ἑῷον ἀστέρα AP 5.200; of Place, ἕ. εἰς τὸν χάρακα Plb. 1.11.14; ἕ. πρὸς τὸν Καύκασον D.S. 2.43; ἕ. ἐπὶ τὴν θάλασσαν Act.Ap. 17.14.
  • II as Prep.,
  • • 1 of Time, c. gen., until, ἕως τοῦ ἀποτεῖσαι until he has made payment, Lex ap. Aeschin. 1.42, cf. LXX Ge. 3.19, etc.; ἕ. τελειώσεως Epicur. Ep. 2 p.38 U.; ἕ. ὡρισμένων χρόνων Phld. D. 1.7; ἕ. τινός for a time, Parth. 9.2, etc.; ἕ. τοῦ νῦν Ev.Matt. 24.21; ἕ. Ἰωάννου ib. 11.13.
    • • b of Place, ἕ. τοῦ γενέσθαι . . up to the point where . . Arist. PA 668b2, cf. HA 630b27, Plb. 9.36.1; as far as, ἕ. Σάρδεων Ath.Mitt. 44.25 (Samos, iii B.C.); ἕ. τοῦ Ἀρσινοΐτου νομοῦ PTeb. 33.5 (ii B.C.); ἕ. Φοινίκης Act.Ap. 11.19: so c. gen. pers., ἦλθον ἕ. αὐτοῦ Ev.Luc. 4.42, cf. LXX 4 Ki. 4.22.
      • c of Number or Degree, ἕ. τριῶν πλοίων Docum. ap. D. 18.106; διδόναι ἕ. ταλάντων ἑκατόν LXX 1 Es. 8.19(21); οὐκ ἔστιν ἕ. ἑνός ib. Ps. 13.3; οὐκ ἔχομεν ἕ. τῆς τροφῆς τῶν κτηνῶν PTeb. 56.7 (ii B.C.); ἐᾶτε ἕ. τούτου Ev.Luc. 22.51; μαχοῦμαι ἕ. ζωῆς καὶ θανάτου OGI 266.29 (Pergam., iii B.C.); ἕ. μέθης Corn. ND 30.
    • 2 rarely c. acc., ἕ. πρωΐ LXX Jd. 19.25; ἕ. μεσημβρίαν PLond. 1.131r346, 515 (i A.D.); ἕ. τὸ βωμῷ down to the word "βωμῷ", Sch. Pi. O. 6.111.
  • III while, so long as, c. ind., ἧος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν Od. 13.315, cf. 17.358, 390; ἕ. δʼ ἔτʼ ἔμφρων εἰμί A. Ch. 1026, cf. Pers. 710 (troch.); ἕ. ἔτι ἐλπὶς [ἦν] Th. 8.40; ἕ. ἔτινέος εἶ Pl. Prm. 135d: in this sense answered in apodosi by τῆος, Od. 4.90, Il. 20.41; by τόφρα, Od. 12.327, Il. 18.15; by τόφρα δέ, 10.507; by δέ alone, 1.193, Od. 4.120 codd.
  • • • b ἕ. ἄν c. subj., when the whole action is future, οὔ μοι . . ἐλπίς, ἕ. ἂν αἴθῃ πῦρ A. Ag. 1435; λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν, ἕως ἂν ἐῶσιν Pl. Phd. 85b; οὐδὲν ἔστʼ αὐτῷ βεβαίως ἔχειν ἕ. ἂν ὑμεῖς δημοκρατῆσθε D. 10.13.
      • c ἕως c. opt. in a Conditional relative clause, φήσομεν μηδὲν ἂν μεῖζον μηδὲ ἔλαττον γενέσθαι ἕ. ἴσον εἴη αὐτὸ ἐαυτῷ Pl. Tht. 155a.
• B in Hom. sts. Demonstr., = τέως, for a time, ἧος μὲν . . ὄρνυον· αὐτὰρ ἐπεὶ . . Il. 12.141; ἧος μὲν ἀπείλει . . · ἀλλʼ ὅτε δὴ . . 13.143, cf. 17.727, 730, Od. 2.148; ἧος μὲν . . ἕποντο . . αὐτὰρ ἐπεὶ . . Il. 15.277; all that time, Od. 3.126, cf. Hdt. 8.74. (ἕως, as iambus, only once in Hom., Od. 2.78; as a monosyll., Il. 17.727, dub.l. in Od. 2.148; when the first syllable is to be long codd. Hom. have εἵως or ἕως (never εἷος or ἧος, Ludwich WkP 1890.512, exc. ειος v.l. (PFay. 160) in Il. 20.41), 3.291, 11.342, al.; εἵως (or ἕως) is found even when the metre requires a trochee, 1.193, al.; comparison of Dor. ἇς (from *ἇος) with Att.-Ion. ἕως points to early Ion. *ἧος (cf. Skt. yāvat ‘as great as, as long as, untilʼ) and this should prob. be restored in Hom.; cf. τέως.)

2. ἕως, ep. meestal ἧος of εἷος, Dor. ἇς, Aeol. ἆς; ook ἕωσπερ
1.  adv., vrijwel alleen in Hom., altijd in combinatie met μέν een tijd lang: ὣς Ἕκτωρ εἷος μὲν ἀπείλει … ἀλλ’ ὅτε δή … zo dreigde Hector een tijd lang … maar toen (x gebeurde, bleef hij staan), … Il. 13.143.
2.  voegw.
a.  terwijl, zolang als, meestal met vormen van praes.-stam; met indic.: ἐμοί γε πατὴρ ὣς ἤπιος ἦεν, ἧος ἐνὶ Τροίῃ πολεμίζομεν voor mij was hij vriendelijk als een vader, toen wij in Troje oorlog voerden Od. 15.153; ἀπιέναι … ἕως ἔτι τὸ πέλαγος οἷόν τε περαιοῦσθαι weg te gaan zolang het nog mogelijk was de zee over te steken Thuc. 7.47.3; met conj. + ἄν: ἐρωτᾶν ὅτι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν … ἐῶσιν te vragen wat u wilt, zolang zij het toestaan Plat. Phaed. 85b; met opt. pot.: μηδέποτε μηδὲν ἂν μεῖζον μηδὲ ἔλαττον γενέσθαι … ἕως ἴσον εἴη αὐτὸ ἑαυτῷ dat niets ooit meer of minder kan worden zolang als het gelijk is aan zichzelf Plat. Tht. 155a; met ellips van ww.: ἕως ἔτι σοι σχολή zolang je tijd hebt Xen. Cyr. 7.1.18.
b.  totdat, meestal met aor. vormen; met indic.: θῦνε διὰ προμάχων, ἧος φίλον ὤλεσε θυμόν hij stormde door de eerste linies, totdat hij zijn leven verloor Il. 11.342; irrealis (na irrealis in de hoofdzin): καὶ αὐτὸς ἡδέως μὲν ἂν … ἔτι διελεγόμην, ἕως αὐτῷ τὴν τοῦ Ἀμφίονος ἀπέδωκα ῥῆσιν ἀντί ikzelf zou graag nog verder gepraat hebben, totdat ik hem de speech van Amphion als tegenwicht had gegeven Plat. Grg. 506b; met conj., meestal met ἄν: αὐτὰρ ἐγὼ καὶ ἔπειτα μαχήσομαι … ἧός κε τέλος πολέμοιο κιχείω maar ik zal ook daarna vechten, totdat ik het einde van de oorlog bereik Il. 3.291; ἕως ἂν ἐκτραφῇ totdat hij was opgegroeid Men. Epitr. 311; ook zonder ἄν: ἕως τὸ χαίρειν καὶ τὸ λυπεῖσθαι μάθῃς totdat je vreugde en pijn hebt leren kennen Soph. Ai. 555; met verplaatsingsopt. (zonder ἄν): ἡσύχαζε τῷ στρατῷ … ἕως τοῖς Ἀμπρακιώταις … δέοι βοηθεῖν hij gaf het leger rust, totdat het nodig was de Ambracioten te helpen Thuc. 3.102.7; περιεμένομεν ... ἕως ἀνοιχθείη τὸ δεσμωτηριον wij bleven elke keer wachten, totdat de gevangenis openging Plat. Phaed. 59d; met opt. pot. met ἄν: (ἄν) οὐκ ἀποκρίναιο ἕως ἂν τὰ ἀπ’ ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο je zou niet antwoorden totdat je de consequenties daarvan had onderzocht Plat. Phaed. 101d.
c.  opdat, alleen in Od., met opt. na verleden tijd in de hoofdzin: πέμπε δέ μιν πρὸς δώματ’ Ὀδυσσῆος θείοιο, ἧος Πηνελόπειαν … παύσειε κλαυθμοῖο zij zond haar naar het huis van de goddelijke Odysseus, om Penelope te laten stoppen met haar huilen Od. 4.800.
3.  prep. met gen. (soms met adv.), van tijd tot (aan): ἕως Ἰωάννου tot de tijd van Johannes NT Mt. 11.13; ἕως τοῦ νῦν tot nu NT Mt. 24.21; met pron.: ἕως οὗ tot het moment dat NT Mt. 1.25; ἕως ὅτου terwijl nog NT Mt. 5.25; met adv. van tijd: ἕως πότε; tot wanneer? NT Mt. 17.17; ἕως ἄρτι tot nu toe NT Mt. 11.12; van plaats naar: ἦλθον ἕως αὐτοῦ ze kwamen naar hem toe NT Luc. 4.42; van aantal of gradatie tot (aan): ἕως τριῶν πλοίων tot maximaal drie schepen Dem. 18.106.

ἕως ¹, ἡ, gen. ἕω, dat. ἕῳ, acc. ἕω, ion. u. ep. ἠώς, dor. ἀώς, äol. αὔως (Curtius Grundz. d. Griech. Etymol. 2. Aufl. S. 358)
der Tagesanbruch (ἕως ἡμέρας ἀρχή Plat. Defin. 411b), die Morgenröte ; εὐάγγελος ἕως γένοιτο μητρὸς εὐφρόνης πάρα Aesch. Ag. 256 ; πρὸς πρώτην ἕω Soph. O.C. 478 ; ἡ φωσφόρος ἕως Eur. Ion 1158 ; ἕως λευκὸν ὄμμʼ ἀναίρεται El. 102 ; μέχρι ἕως ἐγένετο Plat. Symp. 220d ; ἐξ ἕω μέχρι τῆς ἑτέρας ἕω τε καὶ ἡλίου ἀνατολῆς Legg. VII.807d ; ἅμα τῇ ἕῳ, mit Tagesanbruch, Thuc. 2.90 u. öfter ; πρὸ τῆς ἕω 4.31 u. A.; ὅπερ εἰώθει γίγνεσθαι ἐπὶ τὴν ἕω Thuc. 1.84 ; ἐδόκει εἰς τὴν ἐπιοῦσαν ἕω ἥξειν βασιλέα Xen. An. 1.7.1. – Von der Himmelsgegend, Osten, τὸ πρὸς τὴν ἕω Her. 4.40 ; τὸ πρὸς ἕω Plat. Legg. VI.760d ; τὰ πρὸς ἕω μέρη Arist. u. a.Sp.; auch c. gen., πρὸς ἕωτῆς πόλεως, τοῦ ποταμοῦ, östlich vom, Xen. Hell. 5.4.49 Plut. Lucull. 27.

ἕως ², ep. εἵως [bei Hom. u. andern Epikern im Anfange des Verses trochäisch gemessen, ἕως ὁ ταῦτʼ ὥρμαινε u. ä., ἕως ἐγώ, Od. 4.90, u. im fünften Fuße, ἕως ἐπῆλθον, Od. 7.280, wie im zweiten, ἕως ἐπῆλθε, Od. 9.233, ἕως ἵκοντο, ἕως ἵκοιο, Od. 15.109, was auf eine Form εἷος schließen läßt, die Buttmann als entstanden aus εἰς ὅ betrachtet u. als die ursprüngliche Form annimmt ; jambisch ist es nur Od. 2.78 gemessen, sonst bei Hom. einsilbig. Andere, wie Voß zu H.h. Cer. 138 u. Nitzsch zu Od. 5.365, nehmen εἵω neben ἕως aus ὡς entstanden, nach Analogie von οὕτω, als die in den trochäisch gemessenen Stellen ursprüngliche Form an].
A. als Zeitpartikel,
1) bis, bis daß, eine Handlung einführend, welche das Ende der vorhergegangenen bestimmt;
   a) mit dem indic.; θῦνε διὰ προμάχων, εἵως φίλον ὤλεσε θυμόν, bis er das Leben verlor, Il. 11.342, vgl. 20.412, Od. 5.123, 7.280, 9.230 ; παίουσιν, ἕως ἁπάντων ἐξαπέφθειραν βίον Aesch. Pers. 455 ; Soph. Tr. 598, El. 939 ; Eur.; in Prosa, Plat. Charm. 155c ; τὰς τιμὰς ἐλάμβανεν, ἕως ἀνεπληρώσατο τὴν προῖκα Dem. 27.13 ; auch in hypothet. Sätzen der Nichtwirklichkeit, ἡδέως ἂν τούτῳ ἔτι διελεγόμην, ἕως αὐτῷ τὴν τοῦ Ἀμφίονος ἀπέδωκα ῥῆσιν, bis ich ihm gegeben hätte, Plat. Gorg. 506b ; Crat. 396c.
   b) mit ἄν u. d. conj., bedingend, von Gegenwart und Zukunft ; Hom. Il. 24.183 ὅς σʼ ἄξει, εἵως κεν ἄγων Ἀχιλῆϊ πελάσσῃ, bis er dich hingebracht haben wird ; μαχήσομαι, εἵως τε τέλος πολέμοιο κιχείω 3.291 ; τούτου παρʼ ὄχθας ἕρφʼ ἕως ἂν ἐξίκῃ καταβασμόν, bis du gekommen sein wirst, Aesch. Prom. 812 ; ἕως οὖν ἂν ἐκμάθῃς, ἔχʼ ἐλπίδα Soph. O.R. 834 ; ἕως ἂν ἔλθω Eur. Alc. 1024 ; φέρεται, ἕως ἂν στερεοῦ τινος ἀντιλάβηται Plat. Phaedr. 246c ; zuweilen fehlt ἄν, z.B. ἕως ἀνῇ τὸ πῆμα – σῶζʼ αὐτά Soph. Phil. 753 ; ἐξαίρει βίον ἕως τις γυνὴ κληθῇ Tr. 147, vgl. Aj. 552 ; Ar. Pax 32 ; Plat. Eryx. 392c ; einzeln bei Sp., wie Dion.Hal. 4.79, 5.8.
   c) in denselben Fällen, wenn von der Vergangenheit die Rede ist, mit dem optat., in dem auch oft eine Absicht ausgedrückt wird, καὶ τότʼ ἐγὼ τὸν μοχλὸν ὑπὸ σποδοῦ ἤλασα πολλῆς, ἕως θερμαίνοιτο, bis er warm würde, Od. 9.376, vgl. 5.385 ; ἐκείνῳ ἔδωκεν, ἕως ἀνὴρ εἶναι δοκιμασθείην Dem. 27.5 ; ἔδοξεν αὐτοῖς προϊέναι, ἕως Κύρῳ συμμίξειαν Xen. An. 2.1.2 ; bes. zum Ausdruck einer wiederholten Handlung, περιεμένομεν ἑκάστοτε, ἕως ἀνοιχθείη τὸ δεσμωτήριον Plat. Phaed. 59d ; in indirekter Rede, δοὺς τοὺς ἡγεμόνας ἐκέλευε πορεύεσθαι, ἕως ἄγγελος ἔλθοι Xen. Cyr. 5.3.53 ; doch conj. mit ἄν, wenn das regierende Verbum ein Haupttempus ist, ὁρῶ τούτους –, ἕως ἂν ζῶσιν, εὐδαιμονέστερον διάγοντας An. 4.1.43, ἐρεῖ οὐδείς, ὡς ἐγώ, ἕως ἂν παρῇ τις, χρῶμαι 1.4.8. – Bei vorausgehendem optat. tritt auch ἄν zum optat. (opt. potent.), τόφρα γὰρ ἂν ποτιπτυσσοίμεθα μύθῳ – ἕως κʼ ἀπὸ πάντα δοθείη Od. 2.77 ; οὐκ ἀποκρίναιο, ἕως ἂν τὰ ἀπʼ ἐκείνης ὁρμηθέντα σκέψαιο Plat. Phaed. 101d ; τὸ μὲν ἂν ἐξαλείφοιεν – ἕως ἂν - ἤθη θεοφιλῆ ποιήσειαν Rep. VI.501c. Auffallender σῴζειν ἐκέλευε, ἕως ἂν ἁρμόσαιμι Soph. Tr. 684 ; κἀγὼ μὲν ἠξίουν αὐτοὺς μαστιγοῦντὸν ἐκδοθέντα, ἕως ἂν τἀληθῆ δόξειεν αὐτοῖς λέγειν Isocr. 17.15.
   d) selten steht der inf. dabei, οὐ πρότερον ἀνέῳξαν τὰς πύλας ἢ ἕως ἡμέραν λαμπρὰν γενέσθαι Dion.Hal. 9.15 (wie sonst πρίν) u. a.Sp.
2) so lange als, während, den Vordersatz einführend u. die Gleichzeitigkeit zweier Handlungen andeutend, bei Hom. dem τέως entsprechend, ἕως μέν ῥʼ ἀπάνευθε θεοὶ θνητῶν ἔσαν ἀνδρῶν, τέως Ἀχαιοὶ μέγα κύδανον, während der ganzen Zeit siegten die Achäer, Il. 20.41 ; Od. 4.120 ; dem τόφρα entspr., Il. 18.15, 21.602, τόφρα δέ, Il. 10.507, 11.411 ; ἕως μὲν σῖτον ἔχον – τόφρα βοῶν ἀπέχοντο, so lange sie Speise hatten, Od. 12.327 ; dem einfachen δέ entspr., ἕως ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε – ἕλκετο δʼ ἐκ κολέοιο μέγα ξίφος, ἦλθε δʼ Ἀθήνη Il. 1.193. Auch ohne Partikel im Nachsatz, ἕως μὲν ἔην ἔτι νήπιος – γήμασθʼ οὔ μʼ εἴα Od. 19.530 ; H.h. Ven. 226. – Bei den Attikern
   a) mit dem indicat., ἕως δʼ ἔτʼ ἔμφρων εἰμί Aesch. Ch. 1022 ; ἕως ἔτι νέος εἶ Plat. Parm. 135d ; ἕως μὲν πόλεμος ἦν – παρέμεινε Xen. An. 2.6.2.
   b) wie oben mit dem conj. u. ἄν, οὔ μοι φόβου μέλαθρον ἐλπὶς ἐμπατεῖν, ἕως ἂν αἴθῃ πῦρ – αἴγισθος, so lange nur Aegisthus –, Aesch. Ag. 1435 ; λέγειν τε χρὴ καὶ ἐρωτᾶν ὅ τι ἂν βούλησθε, ἕως ἂν οἱ Ἀθηναίων ἐῶσιν ἄνδρες ἕνδεκα Plat. Phaed. 85b ; ἕως ἂν ᾖ ἀδιάφθορος Phaedr. 252d ; ἀλλʼ ὅμως, ἕως ἂν τὴν αὐτὴν ἰδέαν ἀποδιδῷ – ὀρθῶς ἔχει, so lange, d.i. wenn nur, Crat. 389e, vgl. 390a, 393d ; Xen. Hell. 1.1.24.
   c) mit dem opt., Plat. Theaet. 155a.
3) bei Hom. liegt darin zuweilen auch die Absicht, damit, c. optat., πέμπε δέ μιν πρὸς δώματʼ Ὀδυσσῆος, εἵως Πηνελόπειαν – παύσειε κλαυθμοῖο Od. 4.799, vgl. 5.386, 6.80, 9.376, 19.367.
B. Adverb.
1) bis, a) c. gen., ἕως δὲ τοῦ ἀποτῖσαι Aesch. 1.16 im Gesetz ; ἕως τριῶν πλοίων ἡ λειτουργία ἔστω Dem. 18.106 im Gesetz ; ἕως τούτου προέρχεται, ἕως ἂν ὁ μυκτὴρ ὑπερέχῃ αὐτῶν Arist. H.A. 9.46 ; ἕως τούτου βούλομαι τὴν μνήμην ποιήσασθαι ἕως τοῦ μὴ δόξαι καταφρονεῖν Pol. 9.36.1, vgl. 5.10.3 ; oft im NT ἕως οὗ ἀποδῷς, bis daß du ; einzeln schon bei Frühern, wie Her. 8.74.
   b) mit adverb., ἕως σήμερον, Plut.; ἕως ὅτε, πότε u. ä., NT u. a.Sp.; auch mit Präpos., ἕως εἰς τὸν χάρακα Pol. 1.11.14 ; ἕως πρὸς καλὸν ἑῷον ἀστέρα Ep.adesp. 112 (V.201).
2) eine Zeitlang, eine Weile ; Il. 12.141 ; ἃς Ἕκτωρ εἵως μὲν ἀπείλει· – ἀλλʼ ὅτε δή Il. 13.143, wie 17.727, 730, Od. 2.148 (selten im Anfange eines Satzes u. gewöhnlich mit μέν verbunden ; eigtl. fehlt der Nachsatz, vgl. Nitzsch zu Od. 3.1251 ; mit folgendem αὐτὰρ ἐπεί, Il. 15.277, wie Od. 3.126 ; so auch Her. 8.74, ἕως μὲν δὴ αὐτῶν ἀνὴρ ἀνδρὶ παραστὰς σιγῇ λόγον ἐποιέετο· – τέλος δέ.

ἕως

See ἧος.

ἕως : (1) as long as, until; foll. by the usual constructions with rel. words (see ἄν, κέν). A clause introduced by ἕως often denotes purpose, Od. 4.800, Od. 9.376.—(2) like τέως, for a while, usually with μέν, Od. 2.148, etc. —ἕως, to be read with ‘synizesis,’ except Od. 2.78.

ἕως

• • Iuntil, till, Lat. donec, dum, Hom.:—in Hom. sometimes used = τέως, for a time:—to express a fact, ἕως is foll. by Ind., εἷος φίλον ὤλεσε θυμόν Il.; when the event is uncertain, by the opt., ἕως ὅ γε μιγείη till he should reach, Od.
  • • • bἕως ἄν or κε with Subj., relating to an uncertain event in future time, μαχήσομαι, εἵως κε κιχείω till I find, Il.
    • 2while, so long as, εἵως πολεμίζομεν Od.; ἕως ἔτι ἐλπίς ἦν Thuc.
  • IIas adv., Lat. usque, mostly with Advs. of Time, ἕως ὅτε, Lat. usque dum, till the time when, Xen.; so, ἕως οὗ Hdt.; ἕως ὀψέ till late, Thuc.:—c. gen., ἕως τοῦ ἀποτῖσαι till he made payment, ap. Aeschin.