ἡπατικός
ἡπατικός, of the liver
ἡπᾰτ-ικός, ή, όν,
- of the liver, πάθος Plu. QConv. 2.733c; τὸ ἡπατικόν divination from the liver, Sch.rec. A. Pr. 484.
- II suffering from liver-complaint, Dsc. 2.70, Philagr. ap. Orib. 5.19.7, POxy. 1088.48; διάθεσις Dsc. 1.109.
- 2 for liver-complaint, φάρμακον Gal. 11.749.
ἡπατικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne le foie, hépatique, Plut. M. 773c ||
2 qui a le foie malade, Gal. 2, 264 ; Diosc. 2, 78 ||
3 τὸ ἡπατικόν, divination par le foie, Sch.-Eschl. Pr. 483.
Étym. ἧπαρ.
ἡπατικός, die Leber betreffend ; πάθος Plut. Symp. 8.9.3, M.; leberkrank, Medic. Bei Schol. Aesch. Prom. 483 ist τὸ ἡ πατικόν (falsch ἡπατητικόν) das Weissagen aus der Leber.