ἠπάω
ἠπάω-ῶ, réparer, recoudre, d’où part. pf. pass. ἠπημένος, raccommodé, Arstd. t. 2, 307 ||
Moy. plus us. (seul. inf. ao. ἠπήσασθαι) c. l’act. Ar. fr. 28 ; Gal. 5, 812.
ἠπάω, act. bei Eust. 1647.59 aus Ael. Dionys., sonst im med. aor. ἠπήσασθαι, bessern, flicken, heilen, Ar. fr. 28 ; VLL ; Galen.; Aristid. auch pass., ἱμάτια ἠπημένα. Vgl. ἠπιάω.