ἰδυῖα
ἰδυῖα, knowing, skilful mind
ἰδυῖα [ῐ], ἡ, Ep. for εἰδυῖα, part. fem. of οἶδα.
ἰδυῖα, épq. ἰδυίη, savante, ingénieuse, seul. dat. pl. dans la locut. ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν, Il. 1, 608, etc. ; Od. 7, 92, etc. par son esprit savant, par son art ingénieux, en parl. d’Hèphæstos.
Étym. c. εἰδυῖα, fém. d’εἰδώς.
ἰδυῖα, ep. = εἰδυῖα, s. οἶδα.
ἰδυῖα
fem. pf. pple. εἴδω C.
ἰδυῖα : see εἴδω (II.).
ἰδυῖα
ἰ_δυῖα, ἡ,
Epic for εἰδυῖα, part. fem. of οἶδα
- as adj., ἰδυίῃσι πραπίδεσσιν with knowing, skilful mind, Il.