ἵδρυμα

ἵδρ-ῡμα, ατος, τό,

• establishment, foundation, Ἰάσονος ἵ. Str. 6.1.1, cf. Plu. Marc. 20; Ποιῆσσαν χαρίτων ἵ. Call. Aet. 3.1.73 [Fr. 75.73 Pf.].
• • • 2 temple, shrine, θεῶν Hdt. 8.144, A. Ag. 339, cf. Ch. 1036, E. Ba. 951, Pl. Lg. 717b, etc.; statue, δαιμόνων ἵ. A. Pers. 811, cf. Arr. Epict. 2.22.17.
    • 3 τὸ σὸν ἵ. πόλεως the stay, support of thy city, of chieftains, E. Supp. 631 (lyr.). [ἵδρῠμα Call. l.c. (s. v.l.); ῐ by nature, Lyc. 1032.]

ἵδρυμα, [ῡ], τό, das Niedergesetzte, Festgestellte, Gegründete ; vom Tempel Aesch. Eum. 32 ; wie ἕδος auch Götterstatue, Götterbild, δαιμόνων θʼ ἱδρύματα πρόρριζα φύρδην ἐξανέστραπται βάθρων Pers. 797 ; vgl. Ag. 330 ; βωμοὶ δʼ ἄϊστοι καὶ θεῶν ἱδρύματα 513 ; τὰ Νυμφῶν ἱδρύματα Eur. Bacch. 949, der Suppl. 631 τὸ σὸν ἄγαλμα, τὸ σὸν ἵδρυμα πόλεος vrbdt, wo man es »die in der Stadt angesiedelten Bürger« od. »die Stütze, Schutzwehr der Stadt« erkl.; in Prosa, ἐφέστιον ἵδρυμα ἐν οἴκῳ ἔχων Plat. Legg. XI.931a, ἱδρύματα ἴδια πατρῴων θεῶν IV.717b ; Sp., τῶν ἱδρυμάτων κομισθέντων ἐκ τοῦ νεώ Dion.Hal. 1.67 ; – die Gründung, ἵδρυμα λέγεται Κρητῶν γενέσθαι τὸ ἱερόν Plut. Marc. 20.

ἵδρυμα ἵδρῡμα, ατος, τό, ἱδρύω

• • • 1a thing founded or built, a foundation, Plut.
    • 2like ἕδος, a temple, shrine, Hdt., Aesch., Eur.
    • 3τὸ ἵδρυμα πόλεως the stay, support of thy city, Lat. columen rei, Eur.