ἰσοετής
ἰσο-ετής, ές,
- = foreg. [ἰσοέτηρος, equal in years], gloss on οἰέτεας, Apollon. Lex., Sch.Il.Oxy. 1086i21.
- II ἰσοετές, τό, = ἀείζωον τὸ μικρόν, Plin. HN 25.160.
ἰσο·ετής, ής, ές [ῐ̄] dont la durée égale l’année : τὸ ἰσοετές, Plin. H.N. 25, 102, plante qui reste verte toute l’année.
Étym. ἴ. ἔτος.
ἰσοετής, ές, gleichjährig, Apoll. Lex. Hom. οἰέτης.