ἰσοκληρονόμος
ἰσοκληρονόμος, inheriting equally
ἰσο-κληρονόμος, ον,
- inheriting equally, Sch. Hermog. in Rh. 4.169 W.
ἰσο·κληρονόμος, ου (ὁ, ἡ) qui hérite d’une part égale, Rhét. 4, 169 W.
Étym. ἴ. κληρονόμος.
ἰσοκληρονόμος, von gleichem Erbteil, Sp.