ἰσοφαρίζω

ἰσοφᾰρίζω [ῑ],= ἀντιφερίζω,

• match oneself with, vie with, οὐδέ τίς οἱ δύναται μένος ἰσοφαρίζειν Il. 6.101; ἔργα δʼ Ἀθηναίῃ . . ἰσοφαρίζοι 9.390; μνήμην οὔτινά φημι Σιμωνίδῃ -φαρίζειν Simon. 146, cf. Theoc. 7.30: generally, to be equal to, τινι Il. 21.194, Hes. Op. 490.
• • II trans., make equal, Nic. Th. 572.

ἰσοφαρίζω, (eigtl. ἰσοφερίζω, von φέρω), sich gleichstellen, sich mit Einem vergleichen od. messen, mit ihm um den Vorzug streiten, τινί τι, z.B. ἔργα Ἀθηναίῃ, Il. 9.390, 6.161 ; τινί, gleichkommen, 21.194 ; Hes. O. 488 ; absol., Theocr. 7.30. – Sp. auch gleichmachen, τοῦ μὲν ἀποπροταμὼν δραχμῆς βάρος ἰσοφαρίζειν Nic. Th. 572.

ἰσοφαρίζω

[ἶσος + φέρω.]

To rival, contend with, cope with, vie with.

With dat.: μένος οἱ (in . . .) Il. 6.101. Cf. Il. 9.390, Il. 21.194, 411.

ἰσοφαρίζω (ϝῖσος, φέρω): deem oneself equal, vie with, rival, in anything (τὶ), Il. 6.101, Il. 9.390. (Il.)

ἰσοφαρίζω ἰσο-φᾰρίζω, φέρω

• to match oneself with, be a match for, cope with, c. dat., Il.