ἰσοχρόνιος
ἰσοχρόν-ιος, ον,
- = sq., Thphr. CP 4.11.2, Euc. Phaen. p.4 M., al., Hero Dioptr. 38; στροφή Cleom. 2.4; διαστήματα Ptol. Tetr. 36: c. dat., τὸ -χρόνιον εἶναι τὸ παρὰ φύσιν τῷ κατὰ φύσιν Simp. in Cael. 430.6. Adv. -ίως Ptol. Alm. 13.2, Heph.Astr. 1.10; τῷ ἡλίῳ Theo Sm. p.171 H.
ἰσοχρόνιος, ος, ον [ῐ̄σ] égal en durée, Cléom. 78, 18 ; Ptol. Tetr. 36.
Étym. ἰσόχρονος.
ἰσοχρόνιος, = ἰσόχρονος, Theophr., Sp., auch adv.