ἰσόκραιρος
ἰσόκραιρος, with equal horns
ἰσό-κραιρος, ον,
- with equal horns, Nonn. D. 27.24.
ἰσό·κραιρος, ος, ον [ῐ̄] aux cornes égales, Nonn. D. 27, 24.
Étym. ἴ. κραῖρα.
ἰσόκραιρος, mit gleichen Hörnern, Nonn. D. 27.24.