ἰωή

ἰωή, ἡ,

• any loud sound: shout, or cry of men or women, περὶ φρένας ἤλυθʼ ἰωή Il. 10.139; ὦρτο δʼ ἰ. λεπταλέη ὀδυρομένων A.R. 3.708; ἰ. δενδρώδης (of Daphne) Nonn. D. 15.300; sound of the lyre, περὶ δέ σφεας ἤλυθʼ ἰωὴ φόρμιγγος Od. 17.261; of the wind, ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς by the roaring blast of Zephyrus, Il. 4.276, cf. 11.308; of fire, πυρὸς δηΐοιο ἰωήν 16.127; of footsteps, ποδῶν αἰπεῖα ἰ. Hes. Th. 682; clang of arms, Coluth. 56.—Ep. word, once in Trag., βοᾷ τηλωπὸν ἰωάν S. Ph. 216 (lyr.).

2. ἰωή -ῆς, ἡ
1.  vlaag: ὑψόσε δ’ ἄχνη σκίδναται ἐξ ἀνέμοιο … ἰωῆς hoog in de lucht wordt het zeeschuim verspreid door een windvlaag Il. 11.308.
2.  gloed: πυρὸς δηΐοιο ἰ. de gloed van het verwoestende vuur Il. 16.127.

ἰωή, ἡ (vgl. ἰά, ἰώ), das Geschrei, das Rufen, die laute Stimme ; φθεγξάμενος, τὸν δʼ αἶψα περὶ φρένας ἤλυθʼ ἰωή Il. 10.139 ; περὶ δέ σφεας ἤλυθʼ ἰωὴ φόρμιγγος, der laute Klang der Phorminx. Od. 17.261 ; νέφος ἐρ χόμενον – ὑπὸ ζεφύροιο ἰωῆς, vor dem Brausen des Zephyr, Il. 4.276, wie II.30.8 ; λεύσσω δὴ παρὰ νηυσὶ πυρὸς δηΐοιο ἰωήν 16.127, nach Schol. = ὁρμήν, das Brausen des Feuers ; ποδῶν αἰπεῖα ἰωὴ ἀσπέτου ἰωχμοῖο Hes. Th. 682 ; einzeln bei sp.D., wie Coluth. 62.

ἰωή

-ῆς, ἡ.

Rush, sweep. Of wind: ὑπὸ Ζεφύροιο ἰωῆς Il. 4.276. Cf. Il. 11.308.

Of fire Il. 16.127.

Of sound: ἰωὴ φόρμιγγος Od. 17.261. Cf. Il. 10.139.

ἰωή : sound of a voice, Il. 10.139; tone of a lyre, Od. 17.261; whistling of the wind, Il. 4.276, Il. 11.308.

ἰωή, ἡ, αὔω

• any loud sound: the shout or cry of men, Il.; the sound of the lyre, Od.; of the wind, of a fire, Il.