ἱεραγωγός
ἱεραγωγός, carrying offerings
ἱερ-ᾰγωγός, όν,
- carrying offerings, μύσται Hedyl. ap. Ath. 11.497d; ναῦς Plb. 31.12.11; ἄνδρες D.H. 16.3: as Subst., Inscr.Délos 291b8 (iii B.C.), IG 12(1).1035 (Carpathos), 12(8).190.45 (Samothrace).
ἱερ·αγωγός, ός, όν [ᾰ] qui conduit ou dirige une fête sacrée, Hédyl. (Ath. 497d); Pol. 31, 20, 11.
Étym. ἱερός, ἄγω.
ἱεραγωγός, Opfer, heilige Geräte führend ; ναῦς Pol. 31.20.11 ; μύσται Hedyl. bei Ath. XI.497d.