ἱεροθυτέω

ἱερο-θῠτέω,

• sacrifice, βοῦς Heraclit. Incred. 39, cf. Ἀρχ.Ἐφ. 1911.59, IG 14.290 (Segesta), 12(1).67 (Rhodes): Arc. pres. part. nom. sg. masc. ἱεροθυτές ib. 5(2).3.7 (Tegea, iv B.C.).