ὀλίος
ὀλίος,
- later form of ὀλίγος, first in Pl. Com. 168, Rhinth. 2, 8, then in Inscrr. and Pap. from 300 B.C., PPetr. 2 p.2 (iii B. C.), IG 2(2).1227.8 (ii B. C.), etc.
- IIἈπόλλων Ὄλιος, v. οὔλιος.
ὀλίος, α, ον, mot tarentin c. ὀλίγος, Rhinthon (EM. 621, 51).
ὀλίος, tarentinisch für ὀλίγος, Plat. com. bei Hdn. π. μ. λ. 20 u. EM. 621.51 ; vgl. Eust. 1160.16.