ὀλισθηρός
ὀλισθηρός, slippery
ὀλισθ-ηρός, ά, όν,
- slippery, οἶμος Pi. P. 2.96 (metaph.); ἂν . . ὀ. ᾖ τὸ χωρίον X. Eq. 7.15; λίθοι Id. An. 4.3.6, etc.; of mucilage, Hp. Acut. 10, 15 (Sup.).
- II metaph., slippery, hard to catch and keep hold of, Pl. Sph. 231a (Sup.); τύχη AP 10.66 (Agath.); τὸ ὀ. τῆς διανοίας αὐτῶν Ps.-Luc. Philopatr. 22; ὀ. ἱκεσίη AP 5.215 (Agath.).
- 2 liable to slip, πόδες AP 7.542 (Stat. Flacc.); ὀλισθηροὶ εἰς πόδας ib. 398 (Antip.): metaph., πρὸς ὀργὴν ὀ. Plu. Cat.Mi. 1. Adv. -ρῶς, ἔχειν πρός τι Id. Aud.poet. 2.31c.
ὀλισθηρός, ά, όν :
1 act. glissant, propre à faire glisser, Pd. P. 2, 96 ; Xén. An. 4, 3, 6, etc. ; Plat. Soph. 231a ; Plut. Pyrrh. 29 ||
2 pass. qui glisse facilement, mobile, fugace, Anth. 7, 398 ; Luc. Tim. 29 ||
Sup. -ότατος, Plat. l. c.
Étym. ὀλισθάνω.
1. glibberig, glad:
2. gemakkelijk uitglijdend;
ὀλισθηρός, schlüpfrig, glatt. wo man leicht ausgleitet ; οἶμος, Pind. P. 2.95 ; im superl., Plat. Soph. 231a ; Xen. u. Folgde ; τόπος, Plut. Pyrrh. 29 ; φάρυγγες, im Meere, Apollds. 23 (VII.702); auch übertr., τὸ ὀλισθηρὸν τῆς διανοίας αὐτῶν, Luc. Philopatr. 22 ; τύχη, Agath. 66 (X.66); ἱκεσία, 4 (V.216); • adv., ὀλισθηρῶς ἔχειν πρός τι, geneigt sein zu, Plut. de aud. poet. 10.
ὀλισθηρός
- 1slippery ποτὶ κέντρον δέ τοι λακτιζέμεν τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος P. 2.96