ὀλίζων
ὀλίζων, later spelling of ὀλείζων,
- v. ὀλίγος VI. 1.
ὀλίζων, ον, poet. Kompar. zu ὀλίγος, wie μέζων zu μέγας ; Nic. Ther. 372 ; Ep.adesp. 522 (IX.521) ist ὀλίζον κλέος = dem Positiv ; – ὀλίζωνες, Nic. Th. 123, ist auffallend (für ὀλίζονες,) u. Bentley vermutet daher ὀλιζότεραι. S. übrigens nom. propr.