ὀρθοπάλη
ὀρθοπάλη, wrestling in an upright posture
ὀρθο-πάλη [ᾰ], ἡ,
- wrestling in an upright posture, opp. κλινοπάλη, Luc. Lex. 5.
ὀρθο·πάλη, ης (ἡ) [ᾰ] lutte debout (p. opp. à κλινοπάλη) Luc. Lex. 5.
Étym. ὀ. πάλη.
ὀρθοπάλη, ἡ, das aufrechte Ringen, im Stehen, Ggstz κλινοπάλη, Luc. Lexiph. 5.