ὀρθόπτερος
ὀρθόπτερος, with high hills
ὀρθό-πτερος, ον,
- with high hills or with high columns, S. Fr. 33.
ὀρθό·πτερος, ος, ον, dont les colonnes (propr. les plumes ou les ailes) se dressent, Soph. fr. 31 Dind.
Étym. ὀ. πτερόν.
ὀρθόπτερος, mit gerade emporstehenden Flügeln ? Bei Soph. mit einer hohen Säulenreihe, frg. 31, in Phot. lex.