ὀρθόπους
ὀρθόπους, with straight feet
ὀρθό-πους, ὁ, ἡ, πουν, τό, gen. ποδος,
- upright on their feet, ὀ. βαίνοντες ἄνις . . τιθήνης Nic. Al. 419.
- II steep, ὀρθόποδος ὑπὲρ πάγου S. Ant. 985 (lyr.); cf. ὄρθιος I, Ὀρθόπαγον.
ὀρθό·πους, ους, ουν, gén. -ποδος :
1 qui se tient droit sur ses pieds, Nic. Al. 419 ||
2 escarpé, à pic (rocher), Soph. Ant. 985.
Étym. ὀ. πούς.
ὀρθόπους, ποδος, mit geraden Füßen, gerade stehend, Nic. Al. 419 ; – aber übertr., πάγος, steil, Soph. Ant. 972, wo Hermann es vom Eise erkl., auf dem man feststehen kann.
ὀρθόπους
ὀρθό-πους,
- Iwith straight feet:
- IIof a hill, steep, Soph.