ὀφιόδειρος
ὀφιόδειρος, serpent-throated
ὀφῐό-δειρος, ον,
- serpent-throated, Orac. ap. Arist. Mir. 832a21.
ὀφιό·δειρος, ος, ον, au cou de serpent, Oracl. (Arstt. Mir. 24).
Étym. ὄφις, δειρή.
ὀφιόδειρος, mit einem Schlangenhalse, Arist. mirab. 23.