ὀφθαλμόσοφος
ὀφθαλμόσοφος, skilled in the eyes, an oculist
ὀφθαλμό-σοφος, ον,
- skilled in the eyes, an oculist, Luc. Lex. 4.
ὀφθαλμό·σοφος, ου (ὁ, ἡ) habile oculiste, Luc. Lex. 4.
Étym. ὀφθαλμός, σοφός.
ὀφθαλμόσοφος, augenkundig, der Augenarzt, Luc. Lexiph. 4.