ὁλοσφύρητος
ὁλο·σφύρητος, dor. ὁλο·σφύρατος, ος, ον [ῡᾱ] c. le préc. Anth. 11, 174.
Étym. ὅλ. *σφυράω, de σφῦρα.
ὁλοσφύρητος, dor. ὁλοσφύρᾱτος, ganz mit dem Hammer getrieben, von massiven Metallarbeiten, im Ggstz der hohlen, gegossenen, Philp. 36 (XI.174) u. a.Sp., vgl. Lobeck Phryn. 203.